O GEMİDE BEN DE VARIM

08 MART 2 dakika, 27 saniye 2 dakika, 27 saniye.

Çok yorgunum beni bekleme kaptan.

Otuz beş yaşıma bir ay kalmış, yolun yarısını devirmişim.

Zaman ne kadar hızlı geçmiş, bilememişim.

Hayal etmişim yenilmişim.

İnanmışım kandırılmışım.

Umut etmişim, avuçlarımda umutsuzluk deryaya dalmışım.

Sevmişim, sevilmemişim.

Kırmışlar özür dilememişler, kırılmışım özür dilemişim.

Tüm iyi niyetlerimi havaya etrafa saçmışlar, teker teker toplamışım, en sonunda kendim fırlatıp atmışım.

Düşmüşüm, kalkmışım yeniden düşmüşüm yeniden kalkmışım.

Ağlamışım gülmüşler, gülmüşüm ağlamışlar.

Defalarca söz vermişim, sözümü unutmuşum…

Gitmişler, dönmüşler, beni aramışlar bulamamışlar.

İnsanlara çok fazla anlam yüklemişim olmamış.

Çocukmuşum korkmuşum, yalnız kalmışım, tüm engelleri bir bir aşmışım, bitiş çizgisine vardığımı sanmışım. Yeniden başlamışım, bitmemiş…

Çok yorgunum beni bekleme kaptan...

Hayatımın ikinci yarısına yaklaştıkça yaşadıklarıma şöyle bir baktım. Hayat mı acımasız yoksa insanlar mı?

Hayat mı zor yoksa onu zorlaştıran insanlar mı?

Yüz yıl yaşayan bir adam, ömründeki tek bir günü tekrar tekrar yaşamak için yüz yıl yaşamış olabilir mi?

Anılar, insanlar, acılar, kayıplar, mutluluklar, hasretlikler, yarım kalan aşklar, pişmanlıklar, yapılamayanlar…

Çok yorgunum beni bekleme kaptan…

Bazı günler canı sıkılır insanın, ne yapacağını bilemez olur. Hayatında bir renk olsun ister, bir ışık yansın, her zaman gördüğü dağlar daha güzel görünsün, çay daha tatlı gelsin ister.

Kısacık bir an bile yansa o ışık, ömrü boyunca o ışığı arar durur. Bazı ışıklar çok parlaktır gözünü alır, bazıları yanar dönerlidir baş ağrıtır, bazıları çok loştur uykusunu getirir insanın.

Kendi ışığını bulana kadar arar durur insan, neyi aradığını bilmeden belki de…

Ben kendi ışığımı kendi yaşam yolumda arayıp durdum. Etrafıma saçtığım ışığı kendime veremedim. Otuz beş yılımı böyle geçirdim.

Işığımı da, mutluluğumu da, hayallerimi de, umudumu da toparlayıp kalan hayatımın ilk günüymüş gibi yaşamaya söz verdim.

Beni bekle kaptan, o gemiye ben de bineceğim…

NOT: UZUN ZAMANDIR QARALA’DA YAZMAMIŞTIM. ÇOK ÖZLEMİŞİM QARALA’YI. KENDİME VERDİĞİM EN ÖNEMLİ SÖZDÜ SAKIN YAZMAYI BIRAKMA. AMA HAMLET’TEKİ BİR TİRATTA YAZDIĞI GİBİ:

''İnanıyorum söylediğini candan söylediğine ama bugünkü karar, yarın bozulur çok kez. Kendi kendimize verdiğimiz sözü tutmak, en çabuk unuttuğumuz şeydir, ne yapsak. 

İBRAHIM BAŞEĞMEZ

Qarala'da seni çok özledi Tuğba. Bunu sürdür. İyiye ve güzele doğru yazılar yazalım, hep birlikte. #gelecekgüzel

08 MAR 2024 Tuğba Erbaş

TUĞBA ERBAŞ

Umudum o yönde. Teşekkürler 😊

10 MAR 2024